USB-stick vraagt om formattering, hoewel hij gisteren nog werkte

Mijn USB-stick werkte gisteren nog normaal, maar vandaag zegt mijn computer dat deze moet worden geformatteerd voordat ik hem kan gebruiken. Er staan belangrijke bestanden op die ik niet wil verliezen. Hoe kan ik toegang krijgen tot de gegevens of ze herstellen zonder de USB-stick te formatteren?

Formatteer de schijf nog niet. Die Windows-melding betekent meestal dat het bestandssysteem beschadigd of onleesbaar is, niet noodzakelijk dat je foto's, documenten en video's verdwenen zijn. Dit kan gebeuren na een stroomstoring, onveilig loskoppelen of wanneer de schijf wordt losgekoppeld terwijl er nog gegevens naar worden geschreven.

De veiligste volgorde is om eerst de bestanden te herstellen en daarna de USB-schijf te formatteren. Windows kan formatteren als oplossing voorstellen, maar als je dat nu doet, kan het herstel moeilijker worden. Een herstelprogramma zoals Disk Drill kan de schijf scannen, zelfs als Windows het bestandssysteem als RAW of beschadigd ziet.

Maak indien mogelijk een byte-voor-byteback-up voordat je de herstelscan uitvoert. Een schijf die deze foutmelding toont, kan slechte sectoren hebben of defect beginnen te raken. Disk Drill kan een volledige schijfkopie maken, zodat je de kopie kunt scannen in plaats van de fysieke USB-schijf herhaaldelijk uit te lezen. Gebruik na het maken ervan de optie “Schijfkopie koppelen” en scan die schijfkopie.

Selecteer de USB-schijf of gekoppelde schijfkopie en klik vervolgens op “Zoeken naar verloren gegevens”. Laat de Universele scan indien mogelijk voltooien. Deze zoekt naar bestandssignaturen in plaats van volledig op het beschadigde bestandssysteem te vertrouwen en ondersteunt ongeveer 400 bestandstypen.

Je kunt ook op “Gevonden items bekijken” klikken voordat de scan is voltooid en door categorieën zoals Afbeeldingen en Documenten bladeren. Gebruik het oogpictogram om een voorbeeld van belangrijke bestanden te bekijken. Als een foto of document correct in het voorbeeld wordt weergegeven, is dat een goed teken dat de herstelde kopie bruikbaar zal zijn.

Kies de gewenste bestanden en klik op “Herstellen”. Sla ze ergens anders op, bijvoorbeeld op de interne schijf van je computer of een andere externe schijf. Herstel bestanden nooit naar dezelfde USB-schijf, omdat hierdoor gegevens kunnen worden overschreven die je nog niet hebt hersteld.

Zodra alles wat belangrijk is veilig is gekopieerd, kun je de USB-schijf formatteren en een nieuw bestandssysteem aanmaken. exFAT is doorgaans handig wanneer de schijf op verschillende apparaten moet werken, terwijl NTFS geschikter kan zijn als de schijf voornamelijk met Windows wordt gebruikt.

Het basisproces is dus eenvoudig: maak indien mogelijk een schijfkopie, herstel de bestanden naar een andere schijf, controleer de bestanden en formatteer pas daarna de problematische USB-schijf.

Voer CHKDSK of een andere optie voor herstel niet uit voordat u de gegevens hebt gekopieerd, omdat deze hulpmiddelen het beschadigde bestandssysteem kunnen wijzigen. Probeer eerst een andere USB-poort en een andere computer. Als de schijf met de juiste capaciteit wordt weergegeven, maar als RAW wordt aangeduid, volgt u de image-first-herstelmethode van @anonymous. Als er 0 bytes of Geen media wordt weergegeven, kan herstelsoftware de schijf waarschijnlijk niet lezen en is voor belangrijke bestanden mogelijk een professionele gegevensherstelservice nodig.

Een USB-stick die verbonden blijft en de normale capaciteit aangeeft, is een ander geval dan een stick die herhaaldelijk verdwijnt, opnieuw verbinding maakt of ongewoon heet wordt. In het eerste geval is er waarschijnlijk sprake van logische schade en kan software de bestanden mogelijk herstellen. In het tweede geval kunnen herhaalde scans de situatie verergeren. Schakel de stick daarom niet meer in en overweeg professioneel gegevensherstel als de gegevens waardevol zijn.

Voordat je ergens voor betaalt, kun je TestDisk de schijf laten analyseren om te zien of het programma door de oude partitie kan bladeren en bestanden naar een andere locatie kan kopiëren. Houd het programma in de analyse-/kopieermodus en selecteer niet ‘Write’ en wijzig de partitietabel niet. Met deze methode blijven bestandsnamen en de mapstructuur mogelijk behouden, terwijl een scan op basis van bestandssignaturen vaak bestanden met algemene namen en zonder de oorspronkelijke mappen oplevert.

Als TestDisk de mappenstructuur niet kan vinden, is de hierboven beschreven aanpak waarbij eerst een schijfkopie wordt gemaakt zinvol. Vervolgens kan Disk Drill of een ander herstelprogramma de schijfkopie scannen. Controleer eerst Schijfbeheer, maar weiger elke melding om de schijf te initialiseren of te formatteren, of om een nieuw volume te maken. Sla elk hersteld bestand op een andere schijf op en open enkele voorbeeldbestanden voordat je iets met de USB-stick zelf doet.

De melding om te formatteren is geen betrouwbare diagnose. Windows kan een beschadigd volume weigeren dat een ander besturingssysteem nog wel kan lezen. Daarom is er een snelle, gratis controle die u kunt proberen voordat u herstelsoftware koopt.

Start een Linux-live-USB op, bijvoorbeeld met Ubuntu, zonder het te installeren. Sluit het problematische station aan nadat Linux is gestart en controleer of bestandsbeheer het kan openen. Als de mappen verschijnen, kopieer dan onmiddellijk de belangrijke bestanden naar een aparte schijf. Verwijder, hernoem of verplaats niets op de USB. Koppel het station bij voorkeur alleen-lezen aan, zodat Linux geen metadata kan “herstellen” of journaalinformatie naar het station kan terugschrijven. Dit werkt niet bij elk beschadigd bestandssysteem, maar soms kan Linux genoeg van een NTFS- of exFAT-volume lezen om de bestanden veilig te stellen wanneer Windows alleen de optie Formatteren aanbiedt.

Er zijn twee kanttekeningen. Als de USB met BitLocker of een ander versleutelingsprogramma is versleuteld, is herstel op basis van bestandssignaturen niet de juiste eerste stap, omdat de inhoud eruitziet als willekeurige gegevens totdat het volume is ontgrendeld. Zoek de herstelsleutel of gebruik de oorspronkelijke versleutelingssoftware. Als het station steeds wordt losgekoppeld, de computer laat vastlopen, de verkeerde capaciteit meldt of heet wordt, sla dan het Linux-experiment over en schakel het station niet meer in.

Als Linux het station niet kan aankoppelen, ga dan terug naar de eerder voorgestelde herstelmethode waarbij eerst een schijfkopie wordt gemaakt. Zorg ervoor dat de bestemming minstens evenveel vrije ruimte heeft als de volledig opgegeven capaciteit van de USB, niet alleen de hoeveelheid gegevens die u zich herinnert te hebben opgeslagen. Laat het oorspronkelijke station onaangeroerd totdat u meerdere herstelde bestanden hebt geopend en hebt bevestigd dat de kopieën bruikbaar zijn. Pas daarna mogen formatteren of CHKDSK in beeld komen.

Sla de schijfkopie niet op een FAT32-geformatteerde bestemming op. FAT32 kan geen enkel bestand groter dan 4 GB opslaan, waardoor een poging om een schijfkopie te maken kan mislukken, zelfs wanneer de back-upschijf veel vrije ruimte lijkt te hebben. Gebruik een NTFS- of exFAT-bestemming met minstens zoveel vrije ruimte als de volledige capaciteit van de USB-stick.

Het advies om eerst een schijfkopie te maken is de veiligste aanpak, maar zorg ervoor dat u een kopie maakt van het volledige fysieke USB-apparaat en niet alleen van het beschadigde volume of de stationsletter. Als het bijvoorbeeld een USB-stick van 64 GB is, zal de resulterende schijfkopie doorgaans ongeveer 64 GB groot zijn, ongeacht hoeveel bestanden erop waren opgeslagen.

Een eenvoudige volgorde is:

  1. Annuleer de Windows-melding om te formatteren.
  2. Sluit een afzonderlijke NTFS- of exFAT-schijf met voldoende ruimte aan.
  3. Maak een volledige schijfkopie van de problematische USB-stick.
  4. Koppel de oorspronkelijke USB-stick los en bewaar deze op een veilige plek.
  5. Scan de schijfkopie met herstelsoftware of TestDisk.
  6. Kopieer herstelde bestanden indien mogelijk naar een derde locatie, nooit naar de schijfkopie of de oorspronkelijke USB-stick.
  7. Open meerdere herstelde foto’s, documenten en video’s voordat u besluit dat het herstel is geslaagd.

Houd het maken van de schijfkopie in de gaten in plaats van het proces steeds opnieuw te starten. Stop als de USB-stick wordt losgekoppeld, voortdurend leesfouten meldt, bijna volledig tot stilstand komt of heet wordt. Vanaf dat moment vormt elke extra poging een nieuwe belasting voor een apparaat dat mogelijk fysiek defect raakt. Als het maken van de schijfkopie normaal wordt voltooid, kunt u op die kopie met herstelopties experimenteren zonder de oorspronkelijke situatie te verergeren.

Een image maken van een stervende stick klinkt op papier veilig, maar bij een goedkope USB-stick kan dat juist de genadeklap zijn. Zulke controllers vallen niet geleidelijk uit. Als hij gisteren nog prima werkte en vandaag uit het niets vraagt om te formatteren, is de kans aanzienlijk dat de controller of een NAND-blok defect raakt en dat het niet alleen aan het bestandssysteem ligt. In dat geval vormt het volledig byte voor byte uitlezen van een stick van 64 GB een zware belasting voor hardware die al instabiel is.

Voordat je dus volledig kiest voor de workflow van eerst een image maken die @hyperrunner1199 heeft beschreven, zou ik één snelle leespoging doen en goed opletten hoe de schijf zich gedraagt. Als hij stabiel wordt uitgelezen, prima, maak dan een image. Als hij vastloopt, steeds de verbinding verliest of warm wordt, stop dan en blijf het niet opnieuw proberen. Elke nieuwe verbinding is op dat moment een gok.

Disk Drill is prima voor de scan zodra je een stabiele uitlezing hebt, en de optie om een image te maken is hier echt handig. Beschouw de tool alleen niet als een garantie. Software kan geen NAND herstellen die de controller niet meer kan adresseren, en geen enkele hoeveelheid scans verandert daar iets aan. Als de gegevens echt belangrijk zijn en de schijf niet aangekoppeld blijft, is dat het moment waarop een dataherstelbedrijf het eerlijke advies is, niet nog een ronde scans.

Als dit een verdacht goedkope USB-stick van 1 TB of 2 TB was, ligt het probleem mogelijk bij een vervalste capaciteit in plaats van gewone beschadiging. Zodra er meer gegevens worden geschreven dan de werkelijke opslagcapaciteit, worden bestanden en bestandssysteemgegevens overschreven. Formatteren of CHKDSK kan deze dan niet herstellen. Annuleer de melding, controleer of de schijf de normale capaciteit aangeeft en verbonden blijft, en maak er alleen een image van als het lezen stabiel verloopt. Herstel de gegevens vanuit de image naar een andere schijf, maar houd er rekening mee dat sommige nieuwere bestanden mogelijk onvolledig of permanent verloren zijn.

Een schijf alleen-lezen aankoppelen in Linux gaat niet zo automatisch als @epiccraft7646 het doet klinken, en dat is hier van belang. Als je gewoon Ubuntu opstart en in Bestandsbeheer op de schijf klikt, wordt die standaard automatisch met lees- en schrijfrechten aangekoppeld. Het NTFS-stuurprogramma zal bij het aankoppelen zonder problemen meteen het NTFS-logboek opnieuw afspelen. Dat is een schrijfbewerking. Op een volume dat al instabiel is, wil je juist voorkomen dat het besturingssysteem de metadata gaat ‘opruimen’. Alleen-lezen betekent dat je de schijf zelf vanuit een terminal met de alleen-lezenoptie aankoppelt, of dat je de fysieke schrijfbeveiligingsschakelaar van de USB-stick omzet, als die er een heeft. De stick aansluiten en er het beste van hopen is niet hetzelfde als alleen-lezen.

De Linux-methode werkt dus echt, maar is niet de eenvoudige oplossing voor beginners die het lijkt te zijn. Als je vertrouwd bent met een terminal, prima: het is gratis en kan bestanden terughalen wanneer Windows alleen maar roept dat je moet formatteren. Zo niet, dan richt je met wat lukraak proberen waarschijnlijk meer schade aan dan dat je goed doet.

Waar ik het nadrukkelijk mee eens ben, is het punt van @zeronode4729node dat je niet moet aannemen dat een image maken automatisch veilig is. Bij een goedkope controller levert het volledig lineair uitlezen nog steeds belasting op, en geen enkel hulpmiddel kan iets veranderen aan wat de NAND niet meer kan adresseren. De imagefunctie van Disk Drill is echt handig voor het principe ‘één keer lezen, de kopie meerdere keren scannen’, en dat is de juiste gedachte, maar de kopie helpt alleen als de eerste leespoging wordt voltooid. Als de stick halverwege wegvalt, heb je iets belangrijks over de hardware geleerd, maar geen bruikbare image verkregen.

Zo zou ik de beslissing voor een doorsnee gebruiker formuleren, zonder alle bovenstaande nuances:

  • Schijf toont de juiste capaciteit, blijft verbonden en wordt niet warm: dit is het gunstige geval. Maak er één keer een image van, scan de image en herstel de bestanden naar een andere schijf. Klaar.
  • Schijf toont de verkeerde capaciteit, verbreekt de verbinding of wordt warm: stop. Dit is geen softwareprobleem meer. Elke nieuwe poging is een gok en kost daadwerkelijk resterende levensduur van de hardware.

Eén ding dat niemand heeft genoemd en waar mensen vaak de mist mee ingaan: controleer de herstelde bestanden door ze daadwerkelijk te openen, niet alleen door te kijken of ze bestaan. Een scan op basis van bestandssignaturen zal zonder problemen een JPEG ‘herstellen’ die voor de helft uit rommel bestaat. Het bestand blijft er in de map prima uitzien totdat je erop dubbelklikt. Foto’s en eenvoudige documenten overleven gedeeltelijk herstel meestal wel. Grote video’s en databases raken vaak beschadigd terug, zelfs als de bestandsnaam er perfect uitziet. Open een selectie, waaronder minstens één groot bestand, voordat je besluit dat het herstel is geslaagd en de stick formatteert.

En nog een klein probleem dat het uitsluiten waard is, omdat het gratis is en maar dertig seconden duurt: probeer een andere kabel en een USB-poort aan de achterkant die rechtstreeks op het moederbord zit, dus geen poort aan de voorkant of een hub. Ik heb meegemaakt dat de melding ‘moet worden geformatteerd’ uiteindelijk werd veroorzaakt door een instabiele hub die rommel over de datalijnen stuurde. Het verhelpt geen werkelijk beschadigd bestandssysteem, maar het kost niets om dit uit te sluiten voordat je aan het volledige proces voor het maken van een image begint.